Skip to main content

Als digicoach je collega’s motiveren

Digivaardig In De Zorg is een platform voor het ontwikkelen en verbeteren van digitale vaardigheden in de zorgsector. Je vindt er lesmateriaal, info voor digicoaches, rol ICT’er, projectorganisatie en bijeenkomsten.

In november 2023 organiseerden zij een online conferentie voor digicoaches. Ik mocht hier een lezing geven over het positief motiveren van je collega’s.

Ben jij digicoach? Kon je er niet bij zijn? Maar ben je wel nieuwsgierig? Je bekijkt de lezing hieronder.

Meer over de organistatie #digivaardigindezorg lees je op de website: www.digivaardigindezorg.nl

Hoe reageer je positief op onrealistische goede voornemens? Een formule!

Het is de tijd van goede voornemens! Mogelijk geldt dat ook voor jouw cliënten. Maar de tips in dit artikel kan je ook gerust toepassen op je vrienden of gezinsleden ;-).

Als cliënten goede voornemens hebben, dan hoor ik van begeleiders heel verschillende uitdagingen.

Meestal gaat het om een cliënt die  eigenlijk helemaal niet wil veranderen (en dus ook geen voornemens heeft) of een cliënt die wel wil, maar denkt het niet te kunnen. In beide gevallen is er een tekort aan een ingrediënt van motivatie.

De uitdaging van Jannie: onrealistische goede voornemens

Maar soms is er een andere uitdaging. Zoals bij Jannie. De cliënt die zij begeleidt heeft juist wél goede voornemens. En hij denkt ook zeker dat hij het kan. Maar Jannie zelf vindt het niet helemaal realistisch dat hij in het nieuwe jaar wil gaan hardlopen…

Herken je dat?

Moet je realistisch zijn…?

Jannie denkt dat het goed is haar cliënt uit te leggen dat hardlopen voor hem niet realistisch is. Ze herinnert zich de teleurstelling van vorig jaar maar al te goed, toen had hij ook grote voornemens. Die teleurstelling wil ze hem besparen. En daarvoor is het nodig om realistisch te zijn. Toch…?

Wat minder goed werkt

Denk eens aan een eigen situatie die lijkt op het volgende:

  • Als jij zegt ‘ik ga deze vakantie de zolder opruimen’ en je partner zegt ‘nou, dat moet ik eerst nog zien’.
  • Of als jij je na lang wikken en wegen hebt aangemeld bij de sportschool en je vriendin zegt ‘ja maar: is dat wel écht wat voor jou?’.

Dat doet iets met je. Of je er nu opstandig van wordt, of er juist erg van gaat twijfelen: je wordt afgeleid van je doel.

Geef een goed gevoel over de intentie achter het voornemen

Bedenk dat een goed voornemen, of dat nu wel of niet realistisch is, een prachtige start is voor een verandering. Het is ontzettend belangrijk dat iemand een goed gevoel overhoudt aan het hebben van een voornemen. De kans is dan veel groter dat hij in ieder geval íets gaat veranderen. Mogelijk niet precies wat hij voor ogen had, maar wel een eerste kleine stap.

Hoe dan wel?

Een paar suggesties voor een reactie op een onrealistisch voornemen:

  • Wat geweldig dat je iets aan je conditie/gewicht/voeding/…. wilt doen! Vertel daar eens iets meer over?
  • Wauw, je hebt een prachtig doel voor ogen. Wat zou er nodig zijn om dat te bereiken?
  • Dat is een geweldig doel! Dat heeft mijn buurvrouw ook gedaan. Zij heeft het in heel kleine stapjes opgebouwd, dat werkte voor haar goed. Hoe wil jij het aanpakken?

Een algemene tip: Zorg er hierbij voor dat je in jouw reacties een eventuele ‘ja, maar’ vervangt door ‘ja, en’.

De formule

Eigenlijk gaat het erom dat je ongeveer de volgende formule gebruikt:

  1. Uit je erkenning en waardering voor het (lange termijn) doel.
  2. Laat er meer over vertellen, met name over de reden van dit voornemen. Dit versterkt de motivatie én geeft jou inzicht in achterliggende motieven, waardoor je beter kunt meedenken en ondersteunen.
  3. Stimuleer om het voornemen te vertalen naar een eerste, kleine, concrete stap.

Anders kijken naar voornemens

En Jannie? Die is gaan waarderen dát haar cliënt een voornemen heeft. Met haar collega’s spreekt ze af dat ze de cliënt complimenten geven op zowel het voornemen als de eerste kleine stappen.

Dit artikel verscheen voor het eerst in januari 2017 en is in januari 2023 opnieuw geplaatst.

Terugkijken op het afgelopen jaar

Elk jaar kijk ik terug op het afgelopen jaar. Dit doe ik bewust vóórdat ik vooruit kijk naar het nieuwe jaar. Ik doe dit het liefst in december, bijvoorbeeld in de kerstvakantie.

Heb jij behoefte om gestructureerd terug te kijken? Gebruik dan mijn stappenplan. Dit is een combinatie van allerlei dingen die ik eerder deed en ik vind het fijn werken. Je kunt dit alleen doen of met anderen.

1. Voorbereiding

Wat heb je nodig?

  • 12 A4-tjes – zorg voor losse vellen
  • een pen, of gekleurde stiften of potloden – net wat jij fijn vindt
  • je agenda van het afgelopen jaar, werk én privé
  • ongeveer 2 uur tijd

2. Zelf aan de slag

Elk blad staat voor een maand. Pak het eerste blad en schrijf hier januari op.

Vervolgens blader je door januari in je agenda(s) van het afgelopen jaar. Wat heb je allemaal gedaan? Wat roept een herinnering op? Schrijf of teken een aantal van deze gebeurtenissen op het blad. Misschien kan je ook een gevoel tijdens deze maand opschrijven, of misschien valt je juist iets op als je op deze manier terugkijkt op de maand.

Ben je klaar met januari? Ga dan door naar februari. Enzovoort ;-).

Een belangrijke tip:

Voor sommige mensen werkt het om dit heel ‘mooi’ te maken. Met speciaal papier, fijne stiften en een prachtig handschrift. Dat is prima, zo lang het je niet tegenhoudt om ‘gewoon maar even wat op te schrijven’. Want juist deze krabbeltjes tussendoor blijken later vaak heel waardevol.

3. Tijd voor thee

Heb je het hele jaar doorgebladerd en de 12 A4-tjes gevuld? Dan ben je waarschijnlijk wel een uur (of meer) verder. Leg de 12 blaadjes achter elkaar op de grond. Het dichts bij je voeten ligt januari. Daar’boven’ februari, enzovoort. December is het verst weg.

Nu is het tijd om er even afstand van te nemen. Loop er even bij weg en haal bijvoorbeeld een kop thee. Zorg dat je echt even iets anders doet.

4. Doorloop je jaar

Heb je even afstand genomen? Dan ga je nu met een frisse blik je jaar doorlopen. Als je dit samen met iemand anders doet, dan doe je dit om de beurt.

Loop letterlijk door je jaar:

Ga eerst op januari staan. Vind je dat zonde, omdat het papier dan kreukelt of misschien vies wordt? Zet dan in ieder geval een teen op het papier, want dit geeft echt een ander gevoel dan hier vanaf een afstand naar blijven kijken.

Vertel je partner hoe januari was én wat je nu opvalt, nu je hier staat en er naar kijkt. Heb je dit verteld? Ga dan verder naar februari. Doorloop zo stap voor stap je jaar.

Doe je dit alleen? Het kan helpen om te praten tegen de dictafoon van je telefoon (zoek naar dictafoon of naar spraakopname). Door hardop praten doe je weer nieuwe inzichten op. En misschien hoor je net weer andere dingen als je het later nog eens terug luistert.

5. Kijk eens terug

Heb je alle maanden doorlopen?

Draai je dan om en kijk eens terug. Wat denk, voel en ervaar je als je naar dit jaar kijkt? Deel dit ook weer met je partner, als je dit samen doet. Doe je dit alleen? Schrijf dit dan op.

Werk je samen? Dan gaat nu de ander naar stap 4.

6. Vat samen wat je kwaliteiten zijn

Werk je samen met iemand?

Vat dan nu samen welke kwaliteiten je hebt gehoord in het jaar van de ander. Denk ook aan kwaliteiten als creativiteit en veerkracht. Maar wellicht zijn er ook heel andere kwaliteiten die jou bij je partner opvallen. Maak je geen zorgen over de precieze woorden.

Als je deze oefening zelf doet, kan je eens nadenken: wat zou iemand ander opvallen als die mijn verhaal zou horen? Welke kwaliteiten zou iemand anders nu in mij zien? En welke zie ik zelf?

Wil je meer?

Heb je deze oefening gedaan en wil je meer?

Deze oefening kan de start vormen van ‘YearCompass’. Dit helpt enorm om gestructureerd te reflecteren op het vorige jaar én bewust aan het nieuwe jaar te starten. Je downloadt op hun pagina (gratis) het hele werkboek, op een formaat naar keuze, gewoon in het Nederlands (ook al is de site dat niet).

Wil je de oefening onder begeleiding doen? Dan kan ik je helpen. Neem contact op voor de mogelijkheden.

Onderzoek naar een training Motiveren

  • Wat zoeken mensen eigenlijk precies als ze een training in ‘motiveren’ willen volgen?
  • Wanneer kiezen ze voor een training?
  • En wat zijn dan hun voorwaarden?

Om deze en andere vragen te beantwoorden doen 6 studenten van NHL Stenden Hogeschool in Emmen een onderzoek. Ik zou het enorm waarderen als je mee wilt werken aan hun enquête!

Deze enquête duurt ongeveer 5 minuten. 

Alvast bedankt!

Wil je liever niet deelnemen, maar wil je jouw reactie wel op een andere manier delen? Laat het me dan gerust weten via marielle@marielletromp.nl

Over 3 soorten motiveren

“Sta ik eigenlijk wel op je mailinglijst?”

Dit vroeg een deelnemer aan een workshop vorige week. Door haar dook ik eens in mijn mail-programma. En wat bleek: niet alleen de mensen van één congres, maar ook andere groepen waren nooit op de lijst van mijn Motivatie Mails gekomen 🫣. Natuurlijk heb ik dat direct aangepast.

Ik schrijf voor mensen die te maken hebben met motiveren

Ik realiseerde me ook dat misschien niet voor iedereen duidelijk is voor wie ik schrijf. Namelijk: voor iedereen die te maken heeft met het motiveren van zichzelf of anderen.

Mijn voorbeelden zijn soms uit mijn eigen leven, maar vaker uit het werkveld van zorg en welzijn.

Drie soorten motivatie

Ik maak onderscheid tussen 3 soorten motiveren.

  • De eerste is het motiveren van cliënten – iets wat de meeste mensen als een vanzelfsprekend onderdeel van hun werk zien.
  • De tweede gaat over het motiveren van je collega’s – iets wat mensen wel eens verrast (‘Dat zou toch niet nodig moeten zijn?!’).
  • En de derde is het motiveren van jezelf. Iets wat je ook werkplezier kunt noemen.

Op dit moment schrijf ik veel over het motiveren van jezelf. Hoe houd je zelf lol in je werk.

Oók als je een meer motiverende of coachende rol krijgt.

Lol in je werk met een coachende rol

Voor sommigen die een coachende rol krijgen is dat een officiële nieuwe functie, zoals bij sommige leefstijl- of beweegcoaches.

Voor anderen is het een extra taak die onderdeel is van de bestaande functie, zoals bij aandachtsvelders (waaronder ergocoaches).

Maar wat óók heel vaak voorkomt is dat het een onderdeel van je werk is dat er misschien altijd al was, maar dat steeds belangrijker wordt.

De titel van je functie blijft gelijk. Maar de inhoud verandert. Een deelnemer van het programma Meer Lol in je Coachende Rol dit voorjaar schreef bijvoorbeeld:

“We moeten als logopedist binnen onze organisatie van behandelen naar coachen gaan.”

Dezelfde baan – een andere invulling

Voor de buitenwereld verandert er misschien niet zo veel. Je hebt toch nog hetzelfde werk? Maar voor jezelf kan het een hele zoektocht zijn. Eentje waar je meestal niet voor hebt gekozen.

Je krijgt dan te maken met alle 3 soorten motivatie:

  1. Er komt meer nadruk te liggen op het motiveren van cliënten. Jij bent minder in beeld als behandelaar. Dus de cliënt moet meer zelf doen.
  2. Je hebt veel meer collega’s ‘mee te nemen’. Als je bijvoorbeeld logopedist bent binnen een zorgorganisatie, dan zal je begeleiders moeten coachen om meer met een cliënt te gaan oefenen.
  3. Zelf moet je weer je plek vinden in je nieuwe functie. Misschien ervaar je minder voldoening, twijfel je over zingeving of mis je de flow van werkdagen waarin je veel met cliënten werkt.

Deze 3 soorten motivatie zijn niet precies hetzelfde. Maar hebben wel dezelfde basis: motivatie.

Motivatie is de brandstof je je helpt om dáár te komen waar jij graag wilt zijn.

Meer weten?

Wil je hier meer over weten? Dan ben je van harte welkom bij het (gratis) webinar, waar ik ook mijn eigen ervaringen deel:

Webinar over meer resultaat, voldoening en lol in je coachende rol >>

Op 20 November start de tweede ronde van het programma Meer Lol in je Coachende Rol. De logopedist die ik hierboven noemde deed mee in het voorjaar. Zij schreef na afloop:

“Wat me aansprak was dat het heel laagdrempelig was en weinig tijd kostte. Dit klinkt heel flauw, maar dit motiveerde wel! Ik kreeg veel informatie van je, hoefde weinig te doen. Ondanks dat ik weinig hoefde te doen, nam ik wel direct je informatie mee en deelde dit met collega’s.”

Is dat ook iets voor jou?

Kijk dan bij Meer Lol met je Coachende rol >>

Mentaal gezond in een gestoorde wereld

Mentaal gezond in een ongezonde wereld.

Dat is de ondertitel van het boek ‘Je bent al genoeg’ van Thijs Launspach.

Soms is alleen een titel genoeg 😉

Soms is een titel gewoon het beste deel van het boek 😊. Daarom had ik niet veel zin om het te lezen. Maar toen ik het programma Meer Lol in je Coachende Rol aan het voorbereiden was besloot ik dat toch te doen.

En: het gaf me heel veel inzicht in het thema ‘voldoening ervaren’ (de eerste module). Niet alleen voor het programma, maar ook voor mezelf.

Mijn belangrijkste inzicht

Iets wat het me opleverde is het besef dat we ons als mens voortdurend vergelijken met anderen. Dat wist ik natuurlijk wel en dat is niet erg. Systemische bekeken is het zelfs logisch om zo ordening aan te brengen (en rust te ervaren).

Maar: we vergelijken stukjes uit ons eigen leven met stukjes uit het leven van anderen. Zo kan het zijn:

  • Dat ik mijn werkweek vergelijk met collega A – zij werkt minder uren;
  • Dat ik mijn inkomsten vergelijk met vriendin B – zij verdient veel meer;
  • Dat ik mijn sportieve prestaties vergelijk met kennis C – zij is veel fitter;
  • Dat ik mijn relatie vergelijk met buurvrouw D – zij heeft veel gezamenlijke hobby’s met haar partner;
  • En dat ik mijn vrije tijd vergelijk met een kennis die ik volg via Instagram E – zij doet zóveel leuke dingen!

Als je niet heel bewust beseft dat je je steeds vergelijk met stukjes uit het leven van anderen…

… dan vergelijk je jouw leven eigenlijk met dat van een fictieve superheld die minder werkt, meer verdient, fit is, veel hobby’s samen met haar partner heeft en ontzettend veel leuke dingen doet.

Die vergelijking pakt meestal niet zo goed uit voor je eigen gevoel van voldoening.

Meer weten of meer lezen?

In het (gratis) webinar dat ik op 7 november en 10 november geef deel ik met je wat voor mij de gevolgen waren van dit inzicht. Meld je hier aan voor het webinar >>

Ik las het boek als voorbereiding op het maken van het programma was input voor Meer Lol in je Coachende Rol. Ik gebruikte dit vooral voor de module over voldoening. Wil jij meedoen aan het programma? Meld je dan hier aan >>

Het boek met de briljante ondertitel vind je in je lokale boekhandel, of hier op Bol >>

De volledige titel is: Je bent al genoeg. Mentaal gezond in een gestoorde wereld. Thijs Launspach.

Hoe onverwacht mijn werk totaal veranderde – WEBINAR

Toen ik dit voorjaar het programma Meer Lol met je Coachende rol aankondigde, had ik geen idee dat de invloed op mijn eigen werk zo enorm zou zijn.

Nu, nog niet eens een half jaar later, zien mijn werk en mijn (werk)week er totaal anders uit…

Door het voorbereiden en maken van de lessen over meer voldoening, meer zingeving, meer plezier, meer resultaat en meer flow kreeg ik onverwacht zelf nieuwe inzichten. Ook stelde ik mezelf nieuwe vragen, door de boeken die ik voor het maken van deze modules (her)las.

Ook de deelnemers die dit voorjaar meededen ervaarden invloed op hun werkplezier. Zij vertelden onder andere:

  • ‘Echt zó goed om stil te staan bij het ervaren van voldoening! Ik ga heel anders het weekend in.’
  • ‘Ik ben veel relaxter in het contact met begeleiders. Daardoor hebben we heel ander contact.’
  • ‘Ik weet nu wat me energie geeft en breng dat stapje voor stapje in mijn werk.’

Ben jij nieuwsgierig wat dit programma voor jou kan betekenen? Wil je weten hoe het er uit ziet? Of wil je graag horen wat er voor mij persoonlijk veranderde?

Dan ben je van harte welkom bij mijn webinar waarin ik dit met je deel. Dit webinar geef ik twee keer, namelijk op:

  • Dinsdagavond 7 november van 19-20 uur;
  • Vrijdagmiddag 10 november van 16.30-17.30 uur.

Je kunt je hier (gratis) aanmelden voor dinsdagavond:

Je kunt je hier (gratis) aanmelden voor vrijdagmiddag:

P.s. Hoorde jij al van het programma van een collega? Of voel jij nu al: dit wil ik ook! Dan lees je hier alles over het programma Meer Lol met je Coachende rol >>

Kiezen voor jezelf, of zelf kiezen?

Veel zorgprofessionals hebben het gevoel dat ze een keuze moeten maken. Ze zien er echter maar twee. Wat nu als je je opties kunt verbreden en nieuwe perspectieven kunt toevoegen?

Het was zondagmiddag, het eerste weekend van de herfstvakantie in 2010.

Er zaten nauwelijks enkele minuten tussen de opmerking ‘Wat vind jij van verhuizen?’ en de diepgevoelde beslissing dat dát was wat we gingen doen.

Het was niet makkelijk. Er waren meningen. Van anderen, maar ook van mezelf. Ik vond er van alles van. Stelde mezelf talloze vragen. Ik had er veel last van hoe mensen naar mij keken en van hoe ik naar mezelf keek. Maar ergens onder alle zorgen, afwegingen, reflecties en gepieker zat ook het vertrouwen: het komt goed.

Voor welke keuzes sta jij?

De speltherapeute met tranen in haar ogen omdat ze niet meer weet hoe ze al haar cliënten kan helpen,

de huisarts met een onderdrukte zucht die vertelt dat ze haar praktijk gaat verlaten,

de jonge logopediste die net weer aan het werk is na een lange burn-out door ‘diepe, diepe teleurstelling over de zorg’

en de bewegingsagoog die zo ontzettend terugverlangt naar hoe het eerder was:

Allemaal staan zij voor een keuze.

Kiezen voor jezelf, of zelf kiezen?

Veel mensen die ik in dit soort situaties spreek hebben het gevoel dat ze moeten kiezen tussen 2 opties:

  • Ja of nee.
  • Weg of blijven.
  • Doorgaan of stoppen.
  • En zelfs: ‘kiezen voor jezelf’ en ‘kiezen voor de ander’.

Ik denk dat je je blik kunt verbreden door te onderzoeken welke opties er nog meer zijn.

Het gaat niet om (wel of niet) kiezen voor jezelf. Het gaat om zelf kiezen.

Maar dan wel uit álle mogelijkheden.

Verbreed je opties voordat je kiest

Zorgprofessionals binnen zorgorganisaties ervaren dat ze op een T-splitsing staan. Ze hebben het gevoel dat ze alleen links of rechts kunnen. Want terug is niet mogelijk, die weg bestaat niet meer.

Maar wat zou er gebeuren als je je opties verbreedt…?

Als je nieuwe perspectieven toevoegt aan je keuzes…?

Als je niet meer op een t-splitsing staat, maar ook rechtdoor kan? Of als je zelfs meerdere zijwegen toe kunt voegen… ?

Het kan veel ruimte geven als je bewust opties toevoegt aan je keuzeproces. Denk bijvoorbeeld aan:

  • Voor de komende 3 maanden beslis ik om het zo te doen (en daarna evalueer ik);
  • Ik onderzoek of ik 1 dag per week een andere functie naast mijn baan kan vervullen;
  • Dit najaar neem ik mijn overuren op en werk ik 50%;
  • Ik vraag mijn collega/buurvrouw/moeder/teamleider om met mij mee te denken;
  • Ik kijk niet alleen binnen mijn werk naar meer voldoening, maar juist ook daarbuiten;
  • Ik onderzoek welke andere mindset mij kan helpen bij meer werkplezier;
  • De komende maand neem ik elke dag een kwartier de tijd om te reflecteren op wat er wél goed gaat en fijn is;
  • Ik ga op zoek naar een coach-traject dat bij mij past.

Zelf kiezen gaat je wat kosten

Een keuze maken is nooit makkelijk.

Elke keuze betekent waarschijnlijk dat je iemand tegen zijn schenen schopt, dat iemand zicht beledigd voelt, of tekort gedaan, of in de steek gelaten. Elke keuze zal er ook voor zorgen dat er over je geoordeeld wordt. Iedereen vindt er wel wat van.

Kortom: elke keuze gaat je wat kosten.

Maar: NIET kiezen kost vaak meer

Maar als je NIET zelf kiest, dan kost het je vaak nog veel meer.

Als je niet zelf kiest, dan laat je je bepalen door anderen en hun mening of wensen. Of misschien zelfs door je eigen angst en je eigen meningen.

Dit gaat bijna altijd ten kosten van je eigen (werk)geluk.

Wat zelf kiezen oplevert is een gevoel van regie

Wat zelf kiezen oplevert is altijd een gevoel van controle. Van grip en van regie.

Maar: kiezen hoeft geen grote daad te zijn. Ik roep niet op om grootse beslissingen als verhuizen of ontslag zomaar te nemen. Ik hoop juist dat je ziet dat kiezen zit in je dagelijkse keuzes:

  • In elke dag een kleine, bewuste keuze te maken, zonder te wachten op toestemming van anderen.
  • In elke keer weer kiezen, in plaats van door te kabbelen.
  • In kiezen met het besef dat er mensen zijn die je teleurstelt – welke keuze het ook is.

Juist dit levert je een gevoel van regie op, dat echt bijdraagt aan het plezier in jouw werk én leven.

En onze verhuizing?

Voor ons was verhuizen een zijweg die we nog niet hadden gezien. We zaten in een situatie waar we al talloze oplossingen en routes hadden besproken. Maar deze hadden we zomaar over het hoofd gezien. En opeens was ie er.

Het kwam dus goed. Doordat we onze blik verbreed hadden en kleine acties hadden ingezet om de nieuwe route te onderzoeken.

Het kwam niet zómaar goed, want er waren bezoeken aan een psycholoog, verontwaardigde buren, een boze schooldirecteur en vele dorpsroddels. Maar 4 maanden later reed ik een verhuisauto voor en verhuisden we van het idyllische dorp naar onze ‘worst nightmare’ van een aantal jaren ervoor: een nieuwbouwwijk. Waar ik me – tegen mijn verwachting in – op het moment dat we de sleutel in het slot staken al thuis voelde.

De beste beslissing ooit voor ons gezin. Dat voelden we toen aan alles en voelen we nu nog steeds. Die we konden nemen omdat we buiten de ‘logische’ kaders dachten over de beste oplossing.

Wil jij je perspectief ook verbreden?

Misschien sta jij ook op een t-splitsing. Het kan zelfs zijn dat je het gevoel hebt dat je klem zit. Of dat het idee van een breder of ander perspectief jou zelfs onmogelijk lijkt.

Misschien kan ik je dan helpen.

Het coachprogramma Meer Lol is gericht is op agogen en therapeuten binnen zorgorganisaties. Dit programma helpt je om je perspectief te verbrede en tegelijkertijd (weer) meer resultaat, voldoening en plezier uit je werk te halen. Je volgt het programma gedurende een aantal weken online.

Lees hier meer over het coachprogramma >>

Als alles hetzelfde is, maar ook totaal anders

Ik was in het gebouw waar ik ooit de opleiding fysiotherapie deed. Alles was hetzelfde, maar ook totaal anders. Ik bedacht me dat dit ook voor het werk van veel agogen en therapeuten geldt.

Vandaag was ik toevallig in Groningen, vlakbij het gebouw waar ik ooit fysiotherapie studeerde. Natuurlijk liep ik even naar binnen.

Ik was verbaasd. Er was zóveel hetzelfde.

Maar tegelijkertijd was alles anders.

Misschien herken je dit gevoel in je werk. Er is veel hetzelfde. Maar tegelijkertijd is alles anders.

Ik maakte er een vlog:

Herken jij dat? Dat je werk er voor een buitenstaander misschien hetzelfde uitziet:

  • Dezelfde organisatie
  • Dezelfde collega’s
  • Dezelfde teamkamer
  • Hetzelfde thema

Maar ondertussen is er zóveel anders:

  • Minder contact met cliënten
  • Meer achter de computer
  • Veel meer wikken en wegen over wat je nu eigenlijk gaat of moet doen
  • Minder duidelijk wanneer je nu ‘klaar’ bent of wanneer je een succesvolle dag had

Als jij dit herkent, dan is misschien het webinar met 8 gouden tips voor meer resultaat, en voldoening en lol met jouw coachende rol iets voor je.

Op dinsdagavond 23 mei doe je (gratis) mee. Je leest er hier meer over >>

Contact opnemen?