Hoewel ik het veel heb over coachende en motiverende vaardigheden, is dit voor mij niet het belangrijkste.

Ik geloof dat het belangrijke is dat ik bijdraag aan het verbreden van perspectieven. Ik laat mensen – op een overzichtelijke manier – de bredere context waarin zij werken zien. Pas daarna is er de keuze welke vaardigheden en inzet dan nodig zijn. Zo blijven zij wendbaar navigeren en effectief bijdragen met hun expertise, nu en in de toekomst.

Meer bereiken door anders kijken

In veel woonzorgorganisaties werken bevlogen professionals met dezelfde bedoeling: bijdragen aan een zo goed mogelijke kwaliteit van leven voor de cliënt.

Toch begrijpen zij elkaar niet altijd vanzelf. De behandelaar kijkt en werkt vanuit haar vakinhoudelijke expertise. De zorgmedewerker kijkt en werkt vanuit de dagelijkse praktijk op de woonlocatie. Ondertussen is de blik van de teamleider of manager gericht op het team of de organisatie als geheel.

Iedereen heeft een deel van de puzzel in handen. Daardoor ontstaat er soms onbegrip en gedoe. Dat is niet alleen frustrerend voor de mensen die binnen werkzaam zijn binnen de organisatie, maar heeft uiteindelijk ook gevolgen voor cliënten en bewoners.

Mijn kracht is dat ik perspectieven verbreed. Ik help professionals zien welke belangen er bij een team spelen, en waarom een goedbedoeld advies daardoor soms niet landt. Elkaar begrijpen is geen doel op zich, maar het middel waarmee adviezen wél worden opgevolgd en teams sneller weer in beweging komen.

Dat is de basis van mijn aanpak.

Aan de slag met complimenten?

Vaardigheden in de juiste context

Wanneer een behandelaar vastloopt, wordt vaak gedacht dat zij andere gesprekstechnieken nodig heeft. Bijvoorbeeld coachende of motiverende vaardigheden. Hoewel dit belangrijke vaardigheden zijn, heeft de inzet ervan geen effect als je geen rekening houdt met de context.

De context in de zorg is een systeem onder grote druk. Er moet meer gezorgd worden, met minder mensen en middelen. Dat vraagt om aanpassingen waar professionals niet zelf voor hebben gekozen, namelijk minder directe behandeltijd en meer coaching van teams. Zorgmedewerkers zelf hebben hier al helemaal niet om gevraagd. Dit zorgt voor een wezenlijk ander uitgangspunt dan wanneer je een team gaat ondersteunen dat daar expliciet om heeft gevraagd.

Uitzoomen is daarom altijd onderdeel van trainingen en andere trajecten. Om samen te kijken naar de context en te bepalen onder welke randvoorwaarden er gewerkt wordt. Pas daarna kijken we welke tools of vaardigheden daarin het meest effectief zijn.

Wendbaar blijven

Als goed is gekeken naar de context, dan is ook duidelijk in welke fase een team is. Op basis van deze informatie kijken we naar de vorm en fasering van adviezen, zodat deze goed aansluit bij de dagelijkse praktijk van teams. Er ontstaat dan daadwerkelijk beweging.

Dit doe ik onder andere door te werken met de Fasen van Gedragsverandering. Lees er hier meer over of bekijk de FasenWijzer.

Aan de vakinhoudelijke expertise van zorgprofessionals voeg ik niet toe. Maar waar een training wél aan bijdraagt, is om met deze expertise wendbaar blijven. Soms is het daarvoor ook nodig om het perspectief op het eigen vak en de eigen rol te verbreden. Je vak is misschien nu anders dan een aantal jaren geleden. De vraag is hoe je, met behoud van dat wat belangrijk is, hierin als professional mee kunt bewegen. Nu en in de toekomst.

Aan de slag met complimenten?

Mijn achtergrond in wetenschap en praktijk

Ik houd van een basisstructuur. Hier komt mijn achtergrond als bewegingswetenschapper naar boven: ik werk altijd vanuit een theoretische basis.

Maar: theorie krijgt voor mij pas waarde wanneer je dit in het dagelijks werk weet in te zetten. Daarom ervaren mensen mij nooit als theoretisch. Ik vertaal de inzichten uit onder andere gedragsverandering, psychologie, motiverende gespreksvoering, oplossingsgericht werken en systemisch kijken naar herkenbare situaties uit de praktijk van behandelaren.

Geen ingewikkelde theorie. Wel volop voorbeelden en enkele praktische modellen die professionals direct helpen om andere gesprekken te voeren en met meer rust en vertrouwen samen te werken.

Het probleem lossen we niet op. Of wel?

Mijn ervaring is dat organisaties graag het probleem dat er is willen oplossen. Wanneer samenwerking vastloopt, zoeken organisaties vaak naar de oorzaak. Ligt het aan de behandelaar? Aan het team? Aan de leidinggevende?

Ik stel liever een andere vraag: welk patroon binnen de organisatie maakt dat mensen die goed zijn in hun werk steeds opnieuw in dezelfde situatie terechtkomen? Of in dezelfde interactie?

Dat perspectief haalt de druk af van het individu. Het maakt ruimte om samen verantwoordelijkheid te nemen voor verandering. Juist daardoor ontstaat duurzame beweging. Zonder focus op het probleem, blijkt het soms opeens toch zomaar opgelost.

Uiteindelijk gaat het om de cliënt

Mijn werk gaat uiteindelijk niet over gesprekstechnieken, theorieën of modellen. Mijn werk gaat over mensen.

Over behandelaren die met hun deskundigheid willen bijdragen aan de kwaliteit van leven van de cliënt. Over teams die met plezier willen samenwerken. Over organisaties die willen dat expertise daadwerkelijk het verschil maakt.

Daardoor profiteert uiteindelijk de belangrijkste persoon, degene door wie functies en organisaties hun bestaansrecht hebben: de cliënt.

Eens kennismaken?

Wil je weten wat ik voor jouw organisatie kan betekenen? Of wil je gewoon eens kennismaken?

Plan een kennismakingsgesprek

Nieuwsbrief

Ik deel regelmatig praktijkvoorbeelden, artikelen en inzichten over coachend werken, gedragsverandering en samenwerken in de zorg, in mijn nieuwsbrief. Onregelmatig geschreven, maar altijd verstuurd op dinsdag.