De tip die in al mijn trainingen terugkomt

Over hoe sprakeloos zijn mij een beetje extra denktijd gaf

Als behandelaar is het soms moeilijk om zorgmedewerkers mee te nemen in jouw behandeling, zeker als er geen concrete hulpvraag is. Dan werkt overtuigen meestal averechts. Maar wat werkt dan wel? Graag geef ik je een tip die in al mijn trainingen terugkomt. 

Als je iemand wil meekrijgen, is de neiging van de meeste mensen die ik ken om informatie te geven. Om uit te leggen, te onderbouwen en goede argumenten te geven. Maar dat is – zeker in een situatie waarin er mogelijk wat weerstand is – precies wat niet goed werkt. 

De oplossing? De informatie moet juist de andere kant op. 

Niet van jou naar de ander. Maar van de ander naar jou. 

Soms kom je daarmee tot verrassende resultaten. 

Een voorbeeld uit de praktijk

Zo’n 10 jaar geleden kwam ik op veel woonlocaties voor mensen met een verstandelijke beperking. Voor de LeefstijlScan liep ik een aantal dagen mee. En in de terugkoppeling gaf ik onder andere wat tips waardoor cliënten meer zouden bewegen in het dagelijks leven. 

Eén van mijn tips was: laat bewoners ’s avonds zelf hun koffie pakken. Dan wordt het langdurig zitten doorbroken. Het leek mij niet zo’n spannende tip, maar één begeleidster werd er boos over. Ze vond het helemaal niets en had daarvoor argumenten die ik niet kon begrijpen. 

Mijn eerste neiging was: toelichting geven. Nog eens uitleggen wat ik bedoelde. Vertellen wat de invloed is van zoveel uren blijven zitten. 

Maar gelukkig was ik een beetje sprakeloos door haar argumenten. En dat gaf precies genoeg tijd om te beseffen: overtuigen gaat hier niet werken. 

Daarom vroeg ik aan haar: 

Hoe kijk jij eigenlijk aan tegen bewegen in de avond? Heb jij het idee dat dit voor hen een goede situatie is? 

Tot mijn verrassing vond ze het geen goede situatie voor de bewoners. Ze vond dat ze veel te weinig bewogen. En ze herinnerde zich dat ze tot een paar jaar geleden elke avond met alle bewoners waren gaan wandelen na het eten en net voor de koffie. Ze had bedacht dat ze dit wel weer konden gaan doen. 

Dit was een nog veel betere oplossing. Elke avond wandelen, in plaats van elke avond zelf koffie pakken. Maar: als ik dit had ingebracht, dan weet ik zeker dat er ook argumenten tegen waren gekomen. Nu hetzelfde argument van een begeleider en dus collega kwam, werd er heel anders naar gekeken. En ze had het al helemaal uitgedacht. 

Informatie de andere kant op

Als je meer focust op ‘informatie de andere kant op’, dan ontstaan er kansen die je niet had voorzien. 

Want het doel is bijna nooit dat jouw advies precies wordt opgevolgd. Het echte resultaat is dat er beweging komt, zo’n beetje de goede kant op. Dat iemand nieuwsgierig wordt. En dat er een stap gezet wordt, ook al is het niet helemaal de stap die jij voor ogen had. 

Dat het balletje begint te rollen is belangrijker dan hoe het rolt. Want als het eenmaal rolt dan wordt het, net als een sneeuwbal, vanzelf groter.