Overslaan en naar de inhoud gaan

Auteur: admin

Coachende vaardigheden in de zorg: wat te doen als je rol verandert en je het nog niet overziet?

Je staat op de brug – en hij is nog niet af

Misschien herken je het.

Je bent ooit begonnen in een vak dat je met hart en ziel uitvoert. Je bent bewegingsagoog, logopedist, fysiotherapeut, diëtist of gedragswetenschapper. Je werkt met mensen die je iets gunt. Die je verder wilt helpen. Je kent je vak, je weet wat werkt.

En jarenlang wás dat ook je werk. Je behandelde, begeleidde, observeerde, stuurde bij. Natuurlijk veranderde er weleens wat, maar de kern bleef: jij kon je kennis en ervaring inzetten om impact te maken.

Maar inmiddels…

Sta je op een soort brug.

Je hebt al een flinke stap gezet. En je weet: terug naar hoe het was, kan niet meer. Er is geen geld, er is geen tijd, er is niet genoeg personeel. De organisatie vraagt ook iets anders. Kortom: de verwachtingen zijn veranderd.

Maar je bent ook nog niet aan de overkant. 

Sterker nog: je ziet die overkant eigenlijk nog niet eens. Laat staan hoe je daar moet komen.

En dus sta je ergens op een brug die nog in aanbouw is….

Een beetje wiebelig

Het voelt er misschien ongemakkelijk en wiebelig. Er is geen routekaart. Je weet niet zeker wat je doel is. Er is geen ‘zo hoort het’ want de situatie is volledig nieuw. 

Wat je wél merkt, is dat er steeds minder ruimte is om je vak inhoudelijk uit te oefenen.

Je ziet cliënten minder vaak. Je werkt steeds vaker via begeleiders of teams. Je invloed loopt via anderen – en dat voelt kwetsbaarder dan zelf ‘aan’ staan.

Misschien vraag je je af:

  • Hoe blijf ik van waarde als ik niet meer zélf behandel?
  • Hoe houd ik regie op de resultaten voor mijn cliënten als mijn rol verandert?
  • Hoe motiveer ik begeleiders als onze verhouding zo veranderen?

Het vraagt iets anders van je.

Een andere manier van werken. Van contact maken. Van invloed uitoefenen.

Meer coachend. Minder sturend.
Meer verbinden. Minder oplossen.
Meer motiveren. Minder overtuigen.

En dat is niet niks.

Je hoeft het niet alleen te doen

In mijn trainingen ontmoet ik veel professionals die op precies dit punt staan. Ze staan op de brug, voelen dat ze niet terug kunnen – maar weten ook nog niet goed hoe ze verder moeten.

Wat ik doe in mijn training Coachende Vaardigheden, is je toerusten voor dat stuk.

Ik leer je geen trucjes of quick fixes, want als die er zijn had je ze al wel gevonden.
Ik geef je ook geen pasklare antwoorden.

Wat ik wél doe, is samen met jou onderzoeken wat werkt – voor jou, in jouw context. En ik geef je handvatten die je in elke nieuwe, onbekende situatie houvast zullen geven. 

We oefenen met motiveren, met het ‘mee krijgen’ van anderen op een positieve manier en met het versterken van je eigen persoonlijk drijfvermogen.

Zodat jij – ook op die half afgebouwde brug – in beweging kunt blijven.

Niet omdat je weet waar je uitkomt. Maar omdat je weet waar je voor staat.

Meer weten?

Werk je binnen een organisatie en wil je zo’n training voor je team verkennen? Dan denk ik graag met je mee over wat past.

Op dit moment geef ik trainingen vooral incompany, maar mogelijk start er in het najaar ook weer een open training waarvoor je je individueel kunt aanmelden.

Wil je daar meer over weten of even sparren? Stuur me gerust een berichtje. Dan plannen we samen een kennismakingsgesprek. Je bent van harte welkom!

digicoaches motiveren collega's

Als digicoach je collega’s motiveren

Digivaardig In De Zorg is een platform voor het ontwikkelen en verbeteren van digitale vaardigheden in de zorgsector. Je vindt er lesmateriaal, info voor digicoaches, rol ICT’er, projectorganisatie en bijeenkomsten.

In november 2023 organiseerden zij een online conferentie voor digicoaches. Ik mocht hier een lezing geven over het positief motiveren van je collega’s.

Ben jij digicoach? Kon je er niet bij zijn? Maar ben je wel nieuwsgierig? Je bekijkt de lezing hieronder.

Meer over de organistatie #digivaardigindezorg lees je op de website: www.digivaardigindezorg.nl

2023 met pijl die het doel bereikt

Hoe reageer je positief op onrealistische goede voornemens? Een formule!

Het is de tijd van goede voornemens! Mogelijk geldt dat ook voor jouw cliënten. Maar de tips in dit artikel kan je ook gerust toepassen op je vrienden of gezinsleden ;-).

Als cliënten goede voornemens hebben, dan hoor ik van begeleiders heel verschillende uitdagingen.

Meestal gaat het om een cliënt die  eigenlijk helemaal niet wil veranderen (en dus ook geen voornemens heeft) of een cliënt die wel wil, maar denkt het niet te kunnen. In beide gevallen is er een tekort aan een ingrediënt van motivatie.

De uitdaging van Jannie: onrealistische goede voornemens

Maar soms is er een andere uitdaging. Zoals bij Jannie. De cliënt die zij begeleidt heeft juist wél goede voornemens. En hij denkt ook zeker dat hij het kan. Maar Jannie zelf vindt het niet helemaal realistisch dat hij in het nieuwe jaar wil gaan hardlopen…

Herken je dat?

Moet je realistisch zijn…?

Jannie denkt dat het goed is haar cliënt uit te leggen dat hardlopen voor hem niet realistisch is. Ze herinnert zich de teleurstelling van vorig jaar maar al te goed, toen had hij ook grote voornemens. Die teleurstelling wil ze hem besparen. En daarvoor is het nodig om realistisch te zijn. Toch…?

Wat minder goed werkt

Denk eens aan een eigen situatie die lijkt op het volgende:

  • Als jij zegt ‘ik ga deze vakantie de zolder opruimen’ en je partner zegt ‘nou, dat moet ik eerst nog zien’.
  • Of als jij je na lang wikken en wegen hebt aangemeld bij de sportschool en je vriendin zegt ‘ja maar: is dat wel écht wat voor jou?’.

Dat doet iets met je. Of je er nu opstandig van wordt, of er juist erg van gaat twijfelen: je wordt afgeleid van je doel.

Geef een goed gevoel over de intentie achter het voornemen

Bedenk dat een goed voornemen, of dat nu wel of niet realistisch is, een prachtige start is voor een verandering. Het is ontzettend belangrijk dat iemand een goed gevoel overhoudt aan het hebben van een voornemen. De kans is dan veel groter dat hij in ieder geval íets gaat veranderen. Mogelijk niet precies wat hij voor ogen had, maar wel een eerste kleine stap.

Hoe dan wel?

Een paar suggesties voor een reactie op een onrealistisch voornemen:

  • Wat geweldig dat je iets aan je conditie/gewicht/voeding/…. wilt doen! Vertel daar eens iets meer over?
  • Wauw, je hebt een prachtig doel voor ogen. Wat zou er nodig zijn om dat te bereiken?
  • Dat is een geweldig doel! Dat heeft mijn buurvrouw ook gedaan. Zij heeft het in heel kleine stapjes opgebouwd, dat werkte voor haar goed. Hoe wil jij het aanpakken?

Een algemene tip: Zorg er hierbij voor dat je in jouw reacties een eventuele ‘ja, maar’ vervangt door ‘ja, en’.

De formule

Eigenlijk gaat het erom dat je ongeveer de volgende formule gebruikt:

  1. Uit je erkenning en waardering voor het (lange termijn) doel.
  2. Laat er meer over vertellen, met name over de reden van dit voornemen. Dit versterkt de motivatie én geeft jou inzicht in achterliggende motieven, waardoor je beter kunt meedenken en ondersteunen.
  3. Stimuleer om het voornemen te vertalen naar een eerste, kleine, concrete stap.

Anders kijken naar voornemens

En Jannie? Die is gaan waarderen dát haar cliënt een voornemen heeft. Met haar collega’s spreekt ze af dat ze de cliënt complimenten geven op zowel het voornemen als de eerste kleine stappen.

Dit artikel verscheen voor het eerst in januari 2017 en is in januari 2023 opnieuw geplaatst.

Over drie soorten motivatie

Over 3 soorten motiveren

“Sta ik eigenlijk wel op je mailinglijst?”

Dit vroeg een deelnemer aan een workshop vorige week. Door haar dook ik eens in mijn mail-programma. En wat bleek: niet alleen de mensen van één congres, maar ook andere groepen waren nooit op de lijst van mijn Motivatie Mails gekomen 🫣. Natuurlijk heb ik dat direct aangepast.

Ik schrijf voor mensen die te maken hebben met motiveren

Ik realiseerde me ook dat misschien niet voor iedereen duidelijk is voor wie ik schrijf. Namelijk: voor iedereen die te maken heeft met het motiveren van zichzelf of anderen.

Mijn voorbeelden zijn soms uit mijn eigen leven, maar vaker uit het werkveld van zorg en welzijn.

Drie soorten motivatie

Ik maak onderscheid tussen 3 soorten motiveren.

  • De eerste is het motiveren van cliënten – iets wat de meeste mensen als een vanzelfsprekend onderdeel van hun werk zien.
  • De tweede gaat over het motiveren van je collega’s – iets wat mensen wel eens verrast (‘Dat zou toch niet nodig moeten zijn?!’).
  • En de derde is het motiveren van jezelf. Iets wat je ook werkplezier kunt noemen.

Op dit moment schrijf ik veel over het motiveren van jezelf. Hoe houd je zelf lol in je werk.

Oók als je een meer motiverende of coachende rol krijgt.

Lol in je werk met een coachende rol

Voor sommigen die een coachende rol krijgen is dat een officiële nieuwe functie, zoals bij sommige leefstijl- of beweegcoaches.

Voor anderen is het een extra taak die onderdeel is van de bestaande functie, zoals bij aandachtsvelders (waaronder ergocoaches).

Maar wat óók heel vaak voorkomt is dat het een onderdeel van je werk is dat er misschien altijd al was, maar dat steeds belangrijker wordt.

De titel van je functie blijft gelijk. Maar de inhoud verandert. Een deelnemer van het programma Meer Lol in je Coachende Rol dit voorjaar schreef bijvoorbeeld:

“We moeten als logopedist binnen onze organisatie van behandelen naar coachen gaan.”

Dezelfde baan – een andere invulling

Voor de buitenwereld verandert er misschien niet zo veel. Je hebt toch nog hetzelfde werk? Maar voor jezelf kan het een hele zoektocht zijn. Eentje waar je meestal niet voor hebt gekozen.

Je krijgt dan te maken met alle 3 soorten motivatie:

  1. Er komt meer nadruk te liggen op het motiveren van cliënten. Jij bent minder in beeld als behandelaar. Dus de cliënt moet meer zelf doen.
  2. Je hebt veel meer collega’s ‘mee te nemen’. Als je bijvoorbeeld logopedist bent binnen een zorgorganisatie, dan zal je begeleiders moeten coachen om meer met een cliënt te gaan oefenen.
  3. Zelf moet je weer je plek vinden in je nieuwe functie. Misschien ervaar je minder voldoening, twijfel je over zingeving of mis je de flow van werkdagen waarin je veel met cliënten werkt.

Deze 3 soorten motivatie zijn niet precies hetzelfde. Maar hebben wel dezelfde basis: motivatie.

Motivatie is de brandstof je je helpt om dáár te komen waar jij graag wilt zijn.

Meer weten?

Wil je hier meer over weten? Dan ben je van harte welkom bij het (gratis) webinar, waar ik ook mijn eigen ervaringen deel:

Webinar over meer resultaat, voldoening en lol in je coachende rol >>

Op 20 November start de tweede ronde van het programma Meer Lol in je Coachende Rol. De logopedist die ik hierboven noemde deed mee in het voorjaar. Zij schreef na afloop:

“Wat me aansprak was dat het heel laagdrempelig was en weinig tijd kostte. Dit klinkt heel flauw, maar dit motiveerde wel! Ik kreeg veel informatie van je, hoefde weinig te doen. Ondanks dat ik weinig hoefde te doen, nam ik wel direct je informatie mee en deelde dit met collega’s.”

Is dat ook iets voor jou?

Kijk dan bij Meer Lol met je Coachende rol >>

Mentaal gezond in een gestoorde wereld

Mentaal gezond in een ongezonde wereld.

Dat is de ondertitel van het boek ‘Je bent al genoeg’ van Thijs Launspach.

Soms is alleen een titel genoeg 😉

Soms is een titel gewoon het beste deel van het boek 😊. Daarom had ik niet veel zin om het te lezen. Maar toen ik het programma Meer Lol in je Coachende Rol aan het voorbereiden was besloot ik dat toch te doen.

En: het gaf me heel veel inzicht in het thema ‘voldoening ervaren’ (de eerste module). Niet alleen voor het programma, maar ook voor mezelf.

Mijn belangrijkste inzicht

Iets wat het me opleverde is het besef dat we ons als mens voortdurend vergelijken met anderen. Dat wist ik natuurlijk wel en dat is niet erg. Systemische bekeken is het zelfs logisch om zo ordening aan te brengen (en rust te ervaren).

Maar: we vergelijken stukjes uit ons eigen leven met stukjes uit het leven van anderen. Zo kan het zijn:

  • Dat ik mijn werkweek vergelijk met collega A – zij werkt minder uren;
  • Dat ik mijn inkomsten vergelijk met vriendin B – zij verdient veel meer;
  • Dat ik mijn sportieve prestaties vergelijk met kennis C – zij is veel fitter;
  • Dat ik mijn relatie vergelijk met buurvrouw D – zij heeft veel gezamenlijke hobby’s met haar partner;
  • En dat ik mijn vrije tijd vergelijk met een kennis die ik volg via Instagram E – zij doet zóveel leuke dingen!

Als je niet heel bewust beseft dat je je steeds vergelijk met stukjes uit het leven van anderen…

… dan vergelijk je jouw leven eigenlijk met dat van een fictieve superheld die minder werkt, meer verdient, fit is, veel hobby’s samen met haar partner heeft en ontzettend veel leuke dingen doet.

Die vergelijking pakt meestal niet zo goed uit voor je eigen gevoel van voldoening.

Meer weten of meer lezen?

Bekijk het (gratis) webinar dat ik gaf: Meld je hier aan voor het webinar >>

Ik las het boek als voorbereiding op het maken van het programma Meer Lol in je Coachende Rol. Ik gebruikte dit vooral voor de module over voldoening. Wil jij meedoen aan het programma? Meld je dan hier aan >>

Het boek heet trouwens: Je bent al genoeg. Mentaal gezond in een gestoorde wereld. De schrijf is Thijs Launspach.

Denken in fasen van gedragsverandering is heel nuttig in de dagelijkse praktijk

Wetenschappelijke kritiek, maar praktisch nut (S3/A10)

Deze aflevering is deel 2 van het gesprek dat ik had met Noud Frielink.

We bespreken dat er wetenschappelijk misschien best wat aan te merken is op de fasen van gedragsverandering. Maar dat het in de dagelijkse praktijk is echt een nuttige manier van denken is.

Beluister hier de laatste aflevering van het seizoen over de Stages of Change:

Linkjes en informatie

Meer informatie over Noud en zijn onderzoek vind je hier:

Overige linkjes:

autonomie is niet hetzelfde als onafhankelijkheid

“Autonomie is niet hetzelfde als onafhankelijkheid” (S3/A9)

In deze aflevering ga ik in gesprek met Noud Frielink. Ook hij houdt zich veel bezig met het thema motiveren.

We hadden zo’n mooi gesprek over autonomie en eigen regie en eigen keuzes maken, dat dit een zelfstandige aflevering is geworden. Met als quote van Noud: Autonomie is niet hetzelfde als onafhankelijkheid.

Dus heb jij interesse in autonomie in relatie tot de zelfdeterminatietheorie, kwaliteit van leven, de wet zorg en dwang, en wat je wel en niet mag vragen van je cliënt? Dan is dit de aflevering voor jou.

Linkjes en informatie

Meer informatie over Noud en zijn onderzoek vind je hier:

Overige linkjes:

bewegingsagogen SZR zorg

Een heel team bewegingsagogen in slechts 4 jaar tijd (S3/A8)

Bewegingsagogen?

Slechts vier jaar geleden werkten deze nog niet bij SZR zorg. Terwijl het team Bewegingsagogie nu bestaat uit 8 professionals. Zij zijn een enthousiast team met verschillende ervaring en achtergrond, waardoor ze elkaar mooi aanvullen.

In het voorjaar gaf ik dit team een training over de Fasen van Gedragsverandering. En in deze aflevering van de podcast vertellen Edith en Simone wat het denken in fasen hen heeft opgeleverd.

Linkjes en informatie

Edith en Simone werken bij SZR.

Overige linkjes:

hoe leefstijlcoach Elles dagelijks gebruikmaakt van de fasen

Hoe leefstijlcoach Elles dagelijks gebruiktmaakt van de fasen van gedragsverandering (S3/A7)

Elles van der Meer maakte jaren geleden kennis met Positief Motiveren en het motiveren aan de hand van de Fasen van Gedragsverandering. Destijds werkte zij als bewegingsagoog bij een woonzorgorganisatie voor mensen met een verstandelijke beperking. Inmiddels werkt ze daar als leefstijlcoach.

In de aflevering van vandaag deelt zij haar ervaringen. 

Linkjes en informatie

Elles werkt bij Alliade. Alliade levert zorg aan gehandicaptenzorg, ouderenzorg, jeugdzorg, werk en dagbesteding en maatschappelijke ondersteuning in Friesland.

Als leefstijlcoach is ze actief in de gehandicaptenzorg, jeugdzorg, werk en dagbesteding en maatschappelijke ondersteuning. in alle onderdelen behalve de ouderen zorg.

Elles en haar collega’s delen informatie via verschillende kanalen:

Overige linkjes: